WIT IS ALTIJD SCHOON

Een man zit aan het doodsbed van zijn moeder, de vrouw die hem zijn hele leven heeft bedolven onder haar gepraat. Zelfs nu ze dood is, hoort hij haar stem, die hem onophoudelijk toespreekt en bemoedert.

Wit is altijd schoon is een liefdevol portret van een zoon die wil loskomen van zijn moeder maar zich onlosmakelijk met haar verbonden weet. Een ontroerend en tegelijk buitengewoon opgewekt verhaal over rouw, afkomst en taal. Jos Geens, vast lid van ’t ARSENAAL, zet zijn tanden in deze klassieker van Leo Pleysier. Deze novelle, genomineerd voor de AKO literatuurprijs, werd alom gelauwerd. Over een zoon die afscheid neemt van zijn moeder. In een stroom van woorden. 

van en met Jos Geens, Michael De Cock en Stef Depover

aantal toeschouwers: afhankelijk van de zaal, richtcijfer 150 - 175

REISPERIODE 2012-2013: het seizoen 2012-2013

__________

foto's in hoge resolutie: foto 1 - foto 2

gelieve te vermelden : © Stef Depover