Koningskloote

dePloeg verraste vorig jaar met het intrigerende stuk ‘Het is niet elke dag dat we nodig zijn’. Nu gaat hun tweede voorstelling het land rond: ‘Koningskloote’.

Beschrijving

Koningskloote 

de.Ploeg

Koningskloote (c) Magali Sysmans
Koningskloote (c) Magali Sysmans

“De koning is gaan lopen en de beesten draaien in de knoop.
Ik kan er nimmer niet over spreken in schoone klap.
uwen buik zou scheuren van ‘t gelach als ik dat probeerde,
‘t blijft steeds van ‘t zelfde slag, ze kwellen zich te pletter,
verzuipen in misére, en draaien verloren rond hun as…”

 

 

Het jonge gezelschap dePloeg verraste vorig najaar met het intrigerende stuk
‘Het is niet elke dag dat we nodig zijn’.

Nu gaat hun tweede voorstelling het land rond: ‘Koningskloote’.
Met een verrassende mix van taal- en spelidiomen creëren ze een vitaal koningstafereel.
Matthias Hellemans schreef de tekst voor Vincent Van Sande, Taeke Nicolaï en Danny Bouman. Zino Moons maakt muziek.

SPEELPERIODE 2019-2020: 

Prospectiemogelijkheden op toondag dinsdag 22 oktober 2019

    • VAN & MET Taeke Nicolaï, Vincent Van Sande & Danny Bouman
    • STEM Sofie Decleir
    • TEKST Matthias Hellemans
    • MUZIEK Zino Moons
    • PRODUCTIE de.ploeg i.s.m. Zuidpool

Voor prospectie zijn gratis tickets beschikbaar! Gelieve eerst even contact met ons op te nemen.

    • VAN & MET Taeke Nicolaï, Vincent Van Sande & Danny Bouman
    • STEM Sofie Decleir
    • TEKST Matthias Hellemans
    • MUZIEK Zino Moons
    • PRODUCTIE de.ploeg i.s.m. Zuidpool

Voor prospectie zijn gratis tickets beschikbaar! Gelieve eerst even contact met ons op te nemen.

Voor prospectie zijn gratis tickets beschikbaar! Gelieve eerst even contact met ons op te nemen.

Voor prospectie zijn gratis tickets beschikbaar! Gelieve eerst even contact met ons op te nemen.

Geen gepubliceerde recensies voor deze nog ‘jonge’ Ploeg, maar wel een uitvoerige recensie van Jan Dertaelen op Facebook, recensent voor Etcetera en De Morgen:

“Het gaat goed mis met de wereld. Overal worden de vuisten gebald. Ook in theaterland waar politiek weer helemaal op de agenda staat. Verontwaardiging, engagement en de vraag over correct of niet liggen op alle tongen. Je moet het maar durven om dan op de proppen te komen met een klucht, een luchtige komedie over narren en koningsdochters, slagroomtaartjes en valse baarden. Theatercollectief de.Ploeg deinst er niet voor terug om wat lol te trappen. Maar het gif zit in de staart, want wat begint als een potje gekke-bekken-trekken blijkt grimmiger dan je op het eerste zicht zou denken.

De koning is dood en zijn scheve dochter Debby volgt hem op. Maar ze voelt zich nogal bwah. Haar plaat staat op repeat. Ze moet niets weten van de kroon en wil gewoon gelukkig zijn. De geslepen hofnar ruikt zijn kans wanneer de koningin plots haar vader herkent in de naïeve smoel van de bakker. Een doorzichtig plan van maskerades en manipulatie moet de koningin van de troon werken en plaats maken voor de nar zelf. Het spreekt voor zich dat dit allemaal gedoemd is om fout te lopen.

Wat een vederlichte komedie lijkt, wordt opgevoerd tegen de achtergrond van een indrukwekkend doek, druk beschilderd met groteske, van afschuw verwrongen gezichten. Het zet de sfeer. Niets is wat het lijkt. De luchthartige klucht ontpopt zich tot een parabel over hypocrisie en achterbaks gekonkel, de schijnheiligheid die van altijd en overal is en waaraan niet te ontsnappen valt. De kronkelende beats en soundscapes van Zino Moons injecteren het stuk met een extra dosis vergif.

De vijf makers van de.Ploeg vormen een opmerkelijke club van talenten. Het acteurstrio Taeke Nicolaï, Vincent Van Sande en Danny Bouman is een plezier om naar te kijken: hun spel is fris en toch gerijpt, gedreven door een gloedvolle, aanstekelijke geestdrift.

Maar het is vooral de tekst die imponeert. Schrijver Matthias Hellemans draait en kneedt zijn taal in Shakespeareaanse rijmelarijen en spitsvondigheden. Als een alchemist boven een pruttelende ketel brouwt hij warse, weelderige, zwierig muzikale zinnen. Het is lang geleden dat een theatertekst zoveel indruk maakte. Je zou zomaar gaan denken dat de Engelse bard is herrezen en door de straten van Antwerpen zwerft.

de.Ploeg brengt een voorstelling waarin vorm en inhoud elkaar voortdurend uitdagen en in vraag stellen. De grimassen van de spelers zijn tegelijk hilarisch en verontrustend, onder de kolder en fratsen broeit een pikzwart mensbeeld. Een voorstelling die verleidt met een sluier van frivoliteit, maar een meurende beerput openbaart.”